Pagina's

woensdag 1 mei 2013

Operatie #4

Voor de 2e keer word er van mijn voet weer dode huid weggehaald.

Dit moet ervoor zorgen dat de wond weer mooi gaat genezen, zodat binnenkort alles netjes dichtgemaakt kan worden...
Van de arts krijg ik weer te horen dat de operatie goed is gegaan, en dat het allemaal de goeie kant op lijkt te gaan.
Ik moet alleen geduld hebben, de wonden moeten helen.

Zo lang in het ziekenhuis liggen is toch niet goed voor je, ik voel me al een tijdje niet echt fit meer.

Midden in de nacht word ik dan ook zwetend wakker, en voel me erg beroerd!
De zuster komt mijn temperatuur meten, en meet 40 graden koorts!

Er word even gebeld met een arts, en er word besloten om midden in de nacht te gaan kijken waar dit vandaan komt.
Er word weer bloed afgenomen voor onderzoek, en er word voor de zekerheid een röntgenfoto gemaakt van mijn longen.
Daar zien ze helaas niks bijzonders op.
Gelukkig lijkt door de extra antibiotica en medicatie, de koorts weer iets te zakken...

De volgende dag ben ik nog wel beroerd, maar gelukkig geen koorts meer.
Het lijkt in de loop van de dag wel weer wat beter te gaan, maar helaas, midden in de nacht is het weer raak, weer 40 graden koorts!!

Ook nu zakt het even later weer weg, en kan ik weer een kort nachtje slapen...

Doordat ik zo verzwakt ben door de koorts en slechte nachtrust, kan ik geen hap door mijn keel krijgen, en dat terwijl ik de energie hard nodig heb!
Ik krijg dan ook een slangetje toegediend voor sonde-voeding... Ze brengen dan een slangetje aan, deze gaat via je neus, door je keel en slokdarm, tot aan je maag... Dat is echt geen pretje als ze deze in gaan brengen!
Ook voel je het slangetje constant in je keel zitten, erg vervelend!

Ook besluiten de artsen om nog een keer een scan te maken van mijn been, ze vermoeden dat er iets in mijn been aan de hand is, wat de koorts veroorzaakt.


Een paar uur na de scan, komt de arts met vervelend nieuws...
Op de scan lijkt het dat bijna alle spieren in mijn onderbeen afgestorven zijn!
Waarschijnlijk zijn de spieren te lang afgekneld geweest, waardoor ze het niet overleefd hebben...

De enige resterende optie, is amputatie van onderbeen...
Helemaal geschokt van dit nieuws, willen we ook second opinion van een arts van het UMC.
Eerst doen de artsen nog wel moeilijk, maar de volgende dag kan ik toch overgeplaatst worden!

Op naar het UMC in Utrecht!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten